| Sendikalar |
|
|
|
İmalat sektöründe sendika üyeliği son 10-15 yılda aşırı düşmüştür ve federal ve eyalet bazında kamu idare birliklerine üyelik artmıştır. 1983'te işgücünün %20.1'i sendika üyesiyken aynı oran bugün %13.5'tir. ancak kamu çalışanları %37.% oranında sendika üyesiyken aynı oran özel sektörde %9'dur.
Amerika'da sendikalar yerel bazda örgütlenmiştir. “Yerellerin” üyeleri aynı sektörde veya aynı şirkette çalışmaktadır (bu da bir yerelde pek çok alanın temsil edilmesi sonucunu doğurur). Yereller birer ulusal sendikanın üyesidir (Birleşik Otomotiv İşçileri gibi) ve ulusal sendikaların çoğu bir şekilde Amerikan İşçi Federasyonu ve Sanayi Kuruluşları Kongresi'yle (AFL-CIO) ilişkilidir. Güçler dengesi yerellerden büyük ulusal sendikalara doğru kaymaktadır. Sorunlar genelde grevle değil yerel sendika ve işveren arasında toplu görüşmeler sonucu çözülür. İşverenler ve sendikalar arasındaki toplu görüşme anlaşmalarında genelde greve izin yoktur ve işçilerin sorunlarını dile getirmeleri için açık ve sağlam kurallar konulmuştur. Bu tür önlemler alındığı için grev fazla görülmez. Sendikalaşmış sanayilerde sendika sıkıntısı olan her üye adına sözcü kabul edilir ve üye sorunu idareye iletmek istiyorsa temsil edilme hakkı vardır. İşverenlerin sendika kurma, üye olma ve grev hakkı vardır. Kanunlar eyaletten eyalete değişir: örneğin bazı eyaletlerde yalnızca sendika üyelerini çalıştırmak yasaktır. |



BİLGİLER 
